Keyfine yazılar...

Kitabımı koltuğumun altına sıkıştırıp saklandığım kuytuda, denizi görmemi neredeyse engelleyen ağaç geldi gözümün önüne... Gövde, gövdeden ayrılan iki kol, kollardan ayrılan dallar... Hayat gibi... Geride kalmış yaşanmışlıklar gibi! İş arıyorsunuzdur, ilanı olan tüm şirketlere özgeçmişinizi gönderirsiniz... Görüşmeye çağırırlar, seçilmek için süslenirsiniz! Ne zordur kendini karşıdakine beğendirmeye çalışmak... Aradığınız adam benim rolünü oynamak, oynamak zorunda kalmak... Ben bu işi kotarırım... Diken üstünde oturuyorken ‘acayip rahatım’ havası yaratmak, etkilemeye çalışmak... Muhakkak sorarlar; “ neden şirketimizde çalışmak istiyorsunuz?” İşsiz insanoğluna sorulacak en gereksiz sorudur bu! Ucu yalana çıkar... Havaya girdiyseniz, yazarsınız; “ araştırdım, çalışanlarına kariyer imkânı sağlayan, adil yönetilen bir şirketsiniz...” Aslı; “eleman arayan tüm şirketlere CV gönderiyorum, çağırdınız, iş bulma umuduyla geldim” dir! Fakat kimse bu cevabı duymak is...