Çöp kamyonları içini nereye döker?
Bu yağan yağmur... Tanıdığım, bildiğim, sevdiğim yağmurlara benzemiyor... Elleri kocaman! Elleri, pençe... Suni, kara, yapış yapış ve zamansız! Gereksiz de... Şarkılarda; yağmur, bulutların ağlaması diye geçer ya, bu kusması gibi daha çok! Dünyanın içine eden insanoğluna müstahak! Ektiğimizi biçiyor, sonra da hayıflanıyoruz; “ Mevsimler de şaşırdı!” Şaşırtana bak! Ben de kalkmış gecenin bir yarısı( siz yazıyı muhtemelen gündüz okuyorsunuz) yağmuru kötülüyorum, haddimeymiş, suçsuzmuşum gibi! Dengenin bozulmasında benim de payım vardır elbet... Sizin de tuzunuz vardır çorbada... El birliği ile yaptık, beraber kirlettik dünyayı... Tepkisiz kaldık, izledik... Evimiz temiz olunca dünya da temiz olur zannettik... Öyle sanmak işimize de geldi üstelik çöp kamyonlarının içini nereye döktüğünü merak bile etmedik! &&& Suni göl manzaralı evlerde oturanlarımız, yapay nehirlerde mehtap gezentilerine çıkanlarımız, silikon hayatlarımız, botokslu egolarımı...