Teselli
Yürüyorum... Kilo alan, saçı dökülen, parayı bulan, e parayı buldu diye yürüyüşü değişen, ensesi kalınlaşan, babadan kalan zuladaki liralar suyunu çekince bağı, bahçeyi, evleri en son arabayı satan, nihayetinde eller dize kadar pantolonun ceplerinde, parmak arası terlikle gezen... Önce işini sonra eşini en son aklını kaybedip olmadık heveslerin peşinde koşan... Hayallerini; yabancı memleket dilberlerinin, güney sahillerinin, kolay paranın, ne yapsam da köşeyi dönsem düşüncelerinin süslediği... Tanıdık simalara tesadüf ediyor, durana hal hatır soruyor, acelesi olanla selamlaşıyoruz... Kiminin dilimin ucunda olan adı hatırıma gelmiyor... Size de oluyordur! Düşün düşün çıkarana kadar akla karayı seçiyor insan... &&& Yolum kenar mahallelere düşüyor... Tıka basa dolu çöp tenekeleri, boş ve yılmış gözlerle bakan, pireli sokak köpekleri, birbirine yaslanmış boyasız, bakımsız tek katlı evler, lağım kokusu, sıcağa karışan yapış yapış ter kokusu, kazılmış sokaklar, kap...