Kostarika güzel memleket!
Eski model arabasını, dere kenarında, derme çatma büfenin bitişiğine park etmiş, oltaları denizde, derya kuzusu bekleyen yalnız adam siluetine imrenerek baktım! Çok değil daha üç sene evveline kadar... Aylakken! Günün hangi saati uyanırsam artık, burada alırdım soluğu... Kâh midye çıkarırdım, kâh kafayı çeker sahilde unutulmuş bir kayığın gölgesinde uyur, uyandıkça sanki bir yere yetişecekmişim gibi kolumdaki saate bakar bakar dururdum... Kitap alırdım yanıma, karasineklerin ve cümle börtü böceğin engellemelerine rağmen... Entelektüel bir görüntü çizmek değilim amacım, canım çok sıkılırdı, zaman geçmek bilmezdi, telefonum çalmaz, arayanım soranım olmazdı, onu demeye çalışıyorum... İşsiz adamın hatırını merak eden olmaz! Hakikaten olmaz... Uzun uzun anlatmaya gerek yok, yaşayan halden anlar, başına gelmeyene manasız gelir! Ara sıra bir araya geldiğimiz genç arkadaşlar işlerinin zorluğundan, amirlerinin sertliğinden, çalıştıkları şirketin akla, hayale gelmeyecek iste...