Hayat sahnesi.
Yokuş yukarı çıkıyorum, sokaklar kalabalık, insanlar telaşlı... Küfürlü konuşan, heyecanlı gençler geçiyor yanımdan... Kâh salınarak yürüyen genç kızlara laf atıyorlar, kâh aynı anda bildik bir şarkıyı söylemeye başlıyorlar... Kızlar oralı bile olmuyor, söylenenleri duymazdan geliyor... Müzik sesleri yükseliyor arabaların içinden, camlar açık, bitirim şoförlerin sigaralı elleri dışarı sarkıyor, küller yollara savruluyor... Kırmızı ışığı, beklemeyi sevmiyor hiçbiri... İşleri acele, zamanları dar! Küçük arabaların içinde, görünmez olduğunu zannediyor, arabalardan daha küçük, büyük olduğunu sanan insanlar! &&& Çöp toplayanlara, karıştıranlara daha sık rastlar oldum. Az önce ben yaşlarda biri ilişti gözüme... Şimdi de bu yaşlı karı- koca! Ne bildim karı- koca olduklarını belki abla- kardeştirler? Adamın çıplak ayaklarından biri bileğine kadar tentürdiyotlu, kirli gömleğinin açık yakasından içine giydiği, bir zamanlar beyaz olan fanilası gözüküyor... Dişsiz ağzı konuşurken garip...