O gidince
O gidince, yerine birini koyacaksın canım kardeşim... İnsan değil misin? Yapacaksın! Avutacaksın kendini, soranlara ; “alışkanlıktı sevmiyormuşum, böyle iyiyim” diyeceksin... En kurnaz halinle, içindeki çocuğu kandırdığını sanacak, afacanı kendine güldüreceksin... Olmadık bir gün, telefonun çalacak, arayanın sesini O’nunkine benzeteceksin... Konuşamayacaksın bir süre O olmadığını anlayınca derin bir oh çekeceksin... O gidince biri, O’nun gibi gülsün isteyeceksin canım kardeşim... Gülmeyecek! Ne yapsın? Ne bilsin? İstese de beceremeyecek... Bilse, belki hiç gülmeyecek. O gidince, O’na benzeyen birini mutlak bulacaksın canım kardeşim! Yerine koyacaksın. İnsan değil misin? Yapacaksın... İdare etmeyeceksin de nasıl ferahlayacaksın? O gidince biri, O olsun isteyeceksin canım kardeşim... Beraber söylediğiniz şarkıları bilsin, en sevdiğin çiçeği alsın getirsin isteyeceksin... Ne şarkıları bilecek, bu mevsimde bir demet papatyayı nerden bulup getirecek? Gülleri vazoya koyacaksın canım kardeşim...