Hal Çaresi
Aslında anlatılacak şeyler değil yazacaklarım… Gel, geç bir hal! Nedenini sizlerle paylaşmayacağım ama uzun zamandır bu kadar çaresiz hissetmemiştim. Telefonu kapattım, yol kenarındaki kafeteryaya sürüklendim, yağmura rağmen dışarıya sigara içenlere çıkarılmış masalardan birine çöktüm. Böyle zamanlarda biriyle konuşmak istiyor insan, anlatsın, paylaşsın istiyor, anlattığı çare bulsun istiyor. Arayacak kimse yok! Çünkü olayın çözümü yok. Saçlarını atkuyruğu yapmış bayan garson gelip elindeki çayı önüme bırakıyor, şekerleri atıp karıştırıyorum. Hayır, önce çaydan kocaman bir yudum alıyorum sonra şekerleri atıp karıştırıyorum… Kapısı, penceresi olmayan nedense duvarlarının beyaz olduğunu düşündüğüm bir odanın ortasında çırılçıplak oturuyormuşum gibi geliyor… Dünya dönmeyi bırakmış, kuşlar susmuş, şarkılar ölmüş… Avutuyorum kendimi; “ Şimdi de bunları yaşamam lazım!” “ Şimdi de bunları yaşamam lazım!” “ Şimdi de bunları yaşamam lazım!” “ Şimdi de…” Sanki...