Keyfine yazılar...

Tek lokum, bol akide şekeri… Yokluktu demek o zamanlar, annem mevlitten gelirken çantasından bir tane çıkardı o düdüklerden (külah)…Lokumu kim yiyecek kavgası yapar mıydık? Yapılırdı herhalde… Akide şekeri sevmem ben… Kuşlokumu severdim, iğde severdim… Leblebi tozu ve insanların üzerine pofkurmayı severdim… Nicedir iğde yemiyorum… Şimdi iğde ağaçlarının altına konmuş banklarda oturup, gözlerim mavilikte, gözlerim denizde, gözlerim martılarda tembellik etmeyi seviyorum… Cunda’da; sahilde, balık lokantalarından otellere giderken sol tarafta iki katlı, panjurları kapalı, sanki terk edilmiş bir evin önünde öyle bir bank, bankta bacak bacak üzerine atıp gülümsediğim bir de fotoğrafım var… Arasam, çekmecelerin altını üstüne getirsem bulabilir miyim acaba? Adam sende kim uğraşacak gece vakti. Gazeteye yollardım, onlar da yazının üzerine basarlardı fotoğrafı, “vay be” derdin “adama bak, iğde ağacının altındaki bankta fotoğraf çektirmiş! Önü deniz…” Cunda hatırası… Geçen...

İnsanların her hafta sonu, döner kapılardan sırayla sürtünerek geçip bu alışveriş merkezine gelme sebebi, mekânın popüler olması mı? Giyim mağazaları? Kebapçılar, dönerciler mi? Bir kahvenin, esnaf lokantalarında yenen öğle yemeği fiyatına satıldığı, kafeteryalar mı? Günde ortalama sekiz saat çalışan insanların, hafta sonları ihtiyaçtan sosyalleşme isteği mi? Nüfusu üç yüz bine dayanmış şehirde, sinema salonlarının burada toplanmış olması mı? Işıklı vitrini sayesinde, internetten çok ucuza alınabilecek kitapları iki katına okutan, kitapçı mı? &&& Toplum olarak acınacak haldeyiz! Sebep bu! Alternatif yok... Daha açık yazayım; gidecek bir yerimiz yok ... &&& Haftada iki, bilemedin üç defa geliyorum buraya... Pazar günleri otoparkta yer ararken helak oluyorum! Ne çok araba var... Uzağa, lunaparkın aşağısına park edip, eller ceplerde bayır yukarı yürüyorum! Hadi hafta sonu geliş sebebim belli! Berber... Hafta içi kitapçıya uğruyorum, her defasında kitap mı alıy...