Keyfine yazılar...

Pazar günleri öğleden sonraları Orion’daki berbere gidip, sakal tıraşı oluyor ardından D&R’a uğruyor,  bir kahve içip eve dönüyorum... Demet Altınyeleklioğlu ’nun kitaplarına sardım bu ara... Moskof Cariye Hürrem , Cariyenin Kızı Mihrimah derken, Cariyenin Gelini Nurbanu ’yu aldım bugün... Aslına bakarsanız Mihrimah Sultan ’la ilgili anlatmak istediğim çok şey var... Kitabım koltuğumun altında, yürüyen merdivenlerden aşağıya iniyor kafeteryanın boş masalarından birini işgal edip, siparişimi veriyorum... Kalabalık... Kızlı, erkekli gurupların anlatacak ne çok şeyi var! Masada kaç kişi varsa hepsi aynı anda konuşuyor,  nasıl oluyorsa aynı anda da gülüyor... Uğultu, ben yaşlarda bir adamın katlanabileceği seviyenin çok üzerinde... Kahvem geliyor, biran önce içeyim kapağı eve atayım düşüncesindeyken... Kapı açılıyor Harry Potter benzeri, zayıf, kıyafetlerinden; halleri vakitlerinin yerinde olduğu sonucuna vardığım bir çocuk giriyor içeriye... Yavru sarhoş! Ama ne sarhoş! ...

— Ağabey çocuklar masana misafir olmak istiyor? Bu defa daha çok kendimle sohbet etmek için gelmiş, bu yüzden de en kuytu masaya geçmiş, aklımca saklanmıştım ama birileri çabuk “elma” dedi işte… Çıkmasan olmaz, “hayır” desen yakışmaz… — Buyursunlar… İki kavruk müzisyen geldi yanıma… — Kardeş misiniz siz? — Değiliz ama çok benzetirler bizi Amet’le Tek yumurta ikizi kadar birbirine benzeyen iki adam kardeş olmasın! Hayret…(!) — Akraba mısınız? — Yok, be agam sade aynı maledeniz! Neden bu kadar sorduysam? — Amet bizim üsnü gibi çalar klarneti. - Üsnü kim be yanımda o kısa donla gezerken, den düğünlere giderdim maleden arkadaşlarla... Gönlünü yapmak lazım adamların? — Hüsnü kim be kadam? — Aha agam da bilmez işte… Şarkıcı bi gacıyla çıkar ya televizyona, zanaatkâr çocuk. Klarnetçi ama mekteplisinden! — Neyse ya çıkartamadım şimdi! — Görsen bilicen de kafan güzel te şindi senin… Misafire ikram adetten — Ne içersiniz ne yersiniz? Rakıyı ufaktan büyü...