Yolda izde
Uzun kollu mavi gömleğin üzerine giydiğim ceketle çıkmıştım evden! Buz tutan asfalta tutunmaya çalışan arabanın içinde kendi kendime söyleniyorum... Otuz beş plaka beyaz bir minibüs kayıyor önümde, nefesimi tutmuş rüzgârla beraber savrulacağını düşünürken, toparlıyor... İmkân yok ama insanların çığlıkları geliyor kulağıma! Uçsuz bucaksızmış gibi görünen beyazlığın örttüğü yol, bugün türlü hainlikleri barındırıyor bünyesinde... Kara saplanmış, terk edilmiş kamyonu geçerken, darı sevdasına canını unutan sığırcık sürüsünün kanat seslerine seviniyorum... Vazgeçmeli! Yol üzerinde bir otel odasının yalancı kuytusuna atmalı kapağı... &&& Otelin cümle kapısını açıp içeriye girince, ceketimin ne zaman kaldırdığımı anımsamadığım yakalarını düzeltiyor bir taraftan da elimin tersi ile üzerime biriken kar tanelerinden kurtulmaya çalışıyorum... İçerisi eski kokuyor fakat sıcak... Sağ tarafta; çakmak taşları ile helalleşip, emekliliğin keyfini sürmesi veya çoktan sobada yakılan kü...