Kleptomanın böylesi!
Ahmet Hakan geçenlerde kaleme aldığı bir yazısında; farkında olmadan arkadaşlarının çakmaklarını cebellezi ettiğini yazmıştı... Aynı illet bende de var ve hatta daha ileri boyutlarda! Eğer masadaki paketin markası benimkiyle aynıysa, hem çakmağı hem paketi götürüyorum! Başkalarının tütününü ikram ediyorum! Akşamları eve geldiğimde, salondaki yemek masasının üzerine ( sıkılarak yazıyorum ) ceplerimden çıkan üç, dört paketi bıraktığım oluyor, çakmaklar da cabası! Gün boyu iş sebebiyle onlarca kişiyle görüştüğüm için ganimetlerin! Sahiplerini de hatırlamak zor oluyor... Kaldığım durumu düşünsenize, adam müşterim, yeni tanışıyoruz, ben sürekli deplasmanda olduğum için onun işyerindeyiz... Çaylar geliyor, çalışma sistemimizi anlatıyor, giderken de masanın üzerindekileri toparlıyorum... Utanç verici! Adam arkamdan seslense; “ küllüğü unuttun” dese! Bereket götürdüklerim hep ucuz çakmaklar... Ya günün birinde ensesi kalın birinin Dupont ’unu ceplersem! Yarabbiiiii dağlara taşlara, kendimi an...