Keyfine yazılar...

Akşamüzeri pide kuyruğuna girmek için evden çıkmışken, oturduğum sitenin bulunduğu sokağa plastik sandalyelerin sıralandığını gördüm... Bu sene toplu iftarlar moda ya! Mahalledeki kalantorlardan birinin yüz, yüz elli kişiyi sokakta, sevabına doyuracağını düşündüm! Eve geldim pideyi mutfak masasının üzerine koydum, kapının zili çaldı, açtım... Kalıplı yirmili yaşlarda esmer bir arkadaş; “ Buyurun...” “ Ben davulcuyum ağbi... Bahşiş!” “ E geçen haftada gelmişti biri, sen değildin...” “ O benim birader ağbi, diğer apartmanı geziyor...” “ E bayramda gelmeyecek miydiniz siz?” “ Ağbi bayramda kimseyi evde bulamıyoruz ki, haybeye geziyoruz!” “ İşinizi sağlama aldınız yani?” Gülüyor, sararmış dişleri görünüyor; “ Öyle sayılır...” Bu yıl davulculara verdiğim ikinci beşliği uzatıyor, bayramda da gelirse bir beşlik daha kaptırmamak için yüzünü hafızama kazıyorum... &&& İftardan sonra sokaktan inceden bir org sesi... Çok geçmeden gümbür gümbür kadifeden kesesi! Ne oluyoruz deyip f...

Dün gece Milliyet Blog ’taki eski yazıları yeni mahalleye taşımaya niyetlendim... İki yüze yakınını naklettim ve uyudum... Sahi, meraklısına yeni mahallenin adı; http://www.aligulcu.blogspot.com/ Sabah çok erken uyandım ve otuz tanesini daha taşıdım... Akşam işten eve geldiğimde, hepsini sildim! Neden? Nedeni; karışık biraz... Öncellikle altı yıl önce kaleme aldığım yazıları saçma buldum...( Bir altı yıl sonra şimdi yazdıklarım da saçma mı gelecek? ) Yazılardan bir bölümü güncelliğini kaybetmişti... Çok tıklanma sevdasına magazine ve futbola bulaştığım için kendime kızdım... Sevdiğim yazıları da... Nasıl anlatmalı bilmem ki; hani bir haftalığına tatile gidersiniz, deniz kenarında bir balık lokantasında otururken, fonda çalan, bildik bir müzik eşliğinde, güneşin batışını izlersiniz... Manzara oraya aittir! Alıp evinize götürme şansınız yoktur... İğreti duracağını ve yaşarken aldığınız hazzın yerini tutmayacağını bildiğiniz için, fotoğrafını çekip duvarınıza asmazsınız... Tam olarak b...