Yağmurlu karanlık bir sabah
Saat sabahın altısı, yağmurla beraber adamı sonbahar yaprakları gibi savurmaya meyletmiş geçimsiz bir rüzgâr esiyor, karanlık... Kış gerçek yüzünü göstermeye başladı, bunun arkası kar diye geçiriyorum içimden, paltomun yakalarını kaldırıyorum... Belediyeye kızdık, eleştirdik ama parke taşlar döşenince güzel oldu mahalle... Kaldırımları genişlettiler, belli aralıklarla da ağaç diktiler... Çamur yok, su birikintisi yok... Daha ne olsun! Arabanın içi soğuk... İlk denemede çalıştıramıyorum emektarı, kontağı çevirince öfkesi saman alevine benzeyen insanlar gibi şöyle bir söyleniyor ardından bir iki öksürüyor fakat çalışmıyor... Bekliyorum, ikincide tamam. Otoban boş... Radyo kanalları arasında geziyorum, keyif vermeyince CD’ye dönüyorum... Rüzgâr viyadüklerden geçerken arabayı omuzlarından kavrayıp sallıyor tam kaldırıp atacakken, cayıyor... Saray , Lüleburgaz , Kırklareli sapağında kırıyorum direksiyonu, Babaeski ’yi Kırklareli ’ne bağlayan yola çıkacakken köşede soğuktan hoplaya zıplaya...