Keyfine yazılar...

Maç öncesi Romanya’ya yenilebileceğimiz aklımın köşesinden bile geçmiyordu... Üzerinize afiyet, nedenini bilmediğim bir iyimserlikle iki farklı galibiyet bekliyordum! Avrupa’da futbol oynayıp geri dönen futbolculara soruyorlar; Türkiye ile orası arasında ne fark var? Onlar da cevap veriyor; “ Türkiye’de yenildiğiniz zaman bir hafta sokağa çıkamazsınız, Avrupa’da taraftar “ olsun der” geçer, akşamda eğlenmeye gidersiniz!” Sanıyorum üç yıl önce, Tugay Kerimoğlu’nun NTV’ de bir röportajını izlemiştim... İngiltere’de oynadığı dönemde kendi evlerinde arka arkaya on defa yenildiklerini, taraftarın bırakın tepki göstermeyi, futbolcuları teselli ettiğini, anlatmış... Türkiye’de olsa neler olacağını bilmediğini ve aradaki farkın neden kaynaklandığını anlamadığının altını çizmişti... Düşünsenize Fenerbahçe’nin Kadıköy’de, Beşiktaş’ın İnönü’de arka arkaya on maç kaybettiğini... Neler olur üzerine kurgu yapmayıp, yenilgilerin bize neden dokunduğuna vurgu yapmak istiyorum! Öncelikle İngil...

Vay be! Maçtan sonra gazeteler acayip şişir olayı diye düşündüm; Hürriyet Arda’nın fotoğrafını koymuş, başlığı patlatmış; “ Sen Tanrı’nın bir lütfusun !” Sanki Brezilya ’yı son dakika golü ile yendik... Tel tel döküldü milli takım... Keyif vermedi! Hakemler de devreye girince saçma sapan, yavan bir doksan dakika izledik... Arda golü atınca koltuğumuzdan fırladık belki ama bizi uzatmalarda gelen bu gole sevindirenler utansın... &&& Bir mucize olur da oynadığımız bu futbolla 2012 Avrupa Futbol Şampiyonası’na gidersek ve milli takımın başında Oğuz Çetin , Hiddink ikilisi olursa puan alamadan elimizi kolumuzu sallaya sallaya geri döneriz... &&& Verilen paraya yazık denir ya, Hiddink ’e verilen paraya gerçekten yazık... Adamın ülke futbolundan haberi bile yok... Şu yabancı hayranlığından ne zaman kurtulacağız bilmem! Milli Takım dünya üçüncüsü olduğunda başında kim vardı? Şenol Güneş ... Avrupa üçüncüsü olduğunda? Fatih Terim ...