4 Şubat 2013 Pazartesi

Tesadüf mü kader mi?




Saçları dökülmüş, ellisini azıcık geçmiş bir ağabey var.
Hafif göbekli, temiz pak giyimli, iskarpinleri boyalı, tıraşlı.
Hafta sonları beyaz minibüslerine binip yaşlı babası ile sahildeki balıkçı kahvesine geliyorlar…
Hava güzelse dışarıya atılmış sandalyelere yağış varsa ve soğuksa gürül gürül yanan sobanın yanına oturuyorlar…
Amcanın elleri titriyor, çayı ya gömleğine ya pantolonuna döküyor.
Ağabeyin bekâr ve hiç evlenmemiş olduğunu biliyorum…
Konuştuklarına, sohbet ettiklerine tesadüf ettiğim olmadı.
Birlikte yaşayan insanların cümleleri kısalır, kelimeleri azalır, birbirlerinin yerine düşünmeye, bakışarak anlaşmaya başlarlar ya, öyle bir hal var üzerilerinde…

Aynı balıkçı kahvesine, orta yaşlı, bakımlı bir kadın da yaşlı annesini getiriyor…
Başörtülü, zayıf bir teyze, gözlüklü, nur yüzlü! Bastonlu.
Onlar da sahildeki denize en yakın masaya oturup, kahve söyleyip gözleri mavilikte konuşmadan içiyor, saatlerce oturuyorlar.
Neden bilmem düşünceli bir halleri var.
Onların da kelimeleri bitmiş!
İçimden bir ses orta yaşlı kadının da annesi ile yaşadığını ve yalnız olduğunu söylüyor!

Aşk Tesadüfleri Sever’ filmindeki gibi bir sahne düşünün!
Kulaklarınızda da Tanju Okan’ın Aşkı Bulacaksın şarkısı olsun…
“Aşkı bulacaksın, bir akşamüstü onunla karşılaşınca…
Aşkı bulacaksın, onunla göz göze gelip yüzün kızarınca…”

Kadın ve annesi bir masada, adam ve babası diğer masada…
Emin olun birbirlerinin farkında bile değiller…
Şimdi gitsem her hafta sonu neden bu balıkçı kahvesine geldiklerini sorsam!
“ Alışkanlık” diyebilirler…
Balıkçı kahvesini sevdiklerini söyleyebilirler… Hem buranın çayı da güzel…
Tenha sonra…
E denizi görmeden yaşayamaz ki insan!
İyot kokusu, mavilik, balıkçı tekneleri üzerine martılar… Huzur yahu.
Eve giderken beraberlerinde götürdükleri derya kuzuları da tuz biber!  

Tesadüf?
Kader!

Buraya gelmelerinin bir sebebi var elbet, anlayacaklar!





Şimdi neden her hafta sonu aynı balıkçı kahvesine gittiğimi soracaksınız…
Bilmem!

“ Demek siz de her hafta sonu buraya geliyorsunuz…”
“ Evet.”
“ Şimdiye kadar karşılaşmamamız ne garip!”
“Evet”
“ Bu kadar tesadüf olabilir mi?
“Olamaz mı?”
“Olabilir!”




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder