29 Kasım 2009 Pazar

Usulen



Bu bayramda diğer bayramlarda olduğu gibi, usulen mesaj gönderdik cep telefonumuzun rehberinde yer alan isimlere...


Usulen aradık başka kentlerdeki yakınları...



Domuz gribini kendimize yonttuk, “bu bayram ziyarete gitmeyeceğiz” dedik soranlara, içimizi rahatlattık... Sanki önceki bayramlarda tatile gitmiyormuşuz gibi! Sonra; karantina altına alınmış sinema salonlarında aldık soluğu!



Bıçak elinde boğa kovalayan tevekkelleri görünce, insanlığımız aklımıza geldi usulen tepki gösterdik, ne kadar duyarlı olduğumuzu ispatladık aynı yemek masasının etrafına toplanan akrabalara, arkasından kavurmaya giriştik!



Usulen açtık kapıyı hayatımızda ilk defa gördüğümüz çocuğa, grip var, elimizi bile uzatmadık... Şekerin ucuzunu ikram ettik!



Usulen bayramlaştık, asansörün kapısında tesadüf ettiğimiz komşularımızla tokalaşmadan... Uzaktan!



Usulen gülümsedik mahalle bakkalına, uzattığı lokumu ağzımıza atmadan önce...



Verecekleri cevabı umursamadan usulen hal hatır sorduk yakınlarımıza... Usulen, dinlermiş gibi yaptık anlattıklarını...



Velhasıl usulen yapar olduk her işi, keyif almadan, öylesine... Formalite, film icabı yaşantının ezbere nefes alan karakterleri olduk...



Usul bilmek, öze inmektir oysa!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder